Gözlerimin bir noktaya sabitlendiğini hissediyorum. İstesem de oynamıyor göz bebeklerim. O derece inatçı, o derece kararlı. Benim asla olamadığım gibi. Yönümü aynaya doğru çeviriyorum... Tanrım... Tanrım... Bu ben olamam...Göz bebeklerim kocaman olmuş. Simsiyah ve derin. Tenim rengini bulamamış bir çöplük. Donuk...Ruhsuz...Yorgun ve hüzünlü. Bir kapatabilsem gözlerimi...Hayallerimi yeniden kurmaya başlıycam...