Bugün bir blogta bir yazı okudum… Fotoğraflarla süslenmiş…Hayat dolu, bıcır bıcır bir kızın hüzünlü yazısı… Hepimizle o muhteşem enerjisini cömertçe paylaşan kız şu an sessiz….

“Babasının Süsü” yazının adı… Sabah okuduğumda beni paramparça eden cümleler şu an tamamen dondurmuş durumda. Asla hissedemem şu an O’nun hissettiklerini…ASLA! Ancak öğrendiğim an bakakaldım ekrana ve şu an bu cümleler hadsizce yazılıyor buraya…

O güzel baban şu an eminim ki huzur içinde ayrıldı yanınızdan. Geride muhteşem bir aile harika bir kız evlat bırakarak…Kendinden emin…Sizden emin…Gurur duyarak…

Babasının Süsü… Yorulmasın sakın gözlerin…Kapat…Ağla…

Özle…

Konuşma…

Ama dön aramıza…

Çok ama çok üzgünüm…Keşke elimden bir şey gelse…

Keşke…

Başın sağolsun arkadaşım…